Thursday, June 25, 2009

കണ്ണിനു കണ്ണു, പല്ലിനു പല്ല്

പണ്ടു നീതിയും പ്രതികാരവും തമ്മില്ലുള്ള ദൂരം വളരെ നേർത്തതായിരുന്നു. കണ്ണിനു കണ്ണു, പല്ലിനു പല്ല് എന്നതു ഒരേ സമയം നീതിയുടേയും പ്രതികാരത്തിന്റേയും പ്രസ്താവന ആയിരുന്നു. ഇതു നീതിയാണോ കാടത്തമല്ലേ എന്നു ചോദിച്ചാൽ, പഴയ ക്രൈസ്തവ ചിന്തകനും ആധുനിക മാർക്ക്സിസ്റ്റ് ചിന്തകനും മറുപടി ഉണ്ടു: കണ്ണിനു പകരം കണ്ണു മാത്രമേ എടുക്കാവൂ. അൽപം പോലും കൂടാനും പാടില്ല, കുറയാനും പാടില്ല. ജസ്റ്റ് ആയ അളവ് മാത്രം. അതാണു ഇതിലെ ജസ്റ്റിസ്.

ആധുനിക നീതി സംവിധാനം വരുന്നതു പ്രതികാരത്തിൽ നിന്നും വിഭിന്നമെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ആബ്സ്റ്റാക്റ്റ് ആയ ഒരു ജസ്റ്റിസിനെ വിഭാവനം ചെയ്തു കൊണ്ടാണു. തിന്മയെ ശിക്ഷിക്കുവാനുള്ള അധികാരം തിന്മയുടെ ഇരകളിൽ നിന്ന് അടർത്തി മാറ്റി, അതു ഭരണകൂടത്തിന്റെ ചുമതലയാക്കുന്നിടത്താണു പ്രതികാരവും നീതിയും വഴിപിരിയുന്നതു. അപ്പോഴാണു നീതി ദേവത അന്ധയായി ജനിക്കുന്നതും. അഡോർണ്ണയും ഹോർക്ക്ഹൈമറും ചൂണ്ടികാണിച്ചതു പോലെ, നീതി ദേവതയുടെ കണ്ണുകളെ മൂടിയ നാട ഒരേ സമയം അവളുടെ പക്ഷപാതരാഹിത്യത്തേയും അസ്വാതന്ത്രത്തേയും സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടു. അവൾ അസ്വാതന്ത്രയാകുന്നതിനു കാരണം അവളുടെ മുൻപിൽ തെറ്റുകളും കുറ്റങ്ങളും കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള നീതിസംഹിതയായി വരുന്നതു അവളുടെ താൽപര്യങ്ങളല്ല എന്നതു കൊണ്ടാണു (ഹൈകോടതി ജഡ്ജിയായി സ്ഥാനമേറ്റ ഒരു ജഡ്ജി ഈയിടെ പറഞ്ഞ ഒരു വസ്തുത ഇവിടെ പ്രസക്തമാണെന്നു തോന്നുന്നു. വ്യക്തിപരമായി മറ്റുള്ളവരുടെ ദുഃഖങ്ങൾ അവരെ അലട്ടാറുണ്ടെങ്കിലും, ജഡ്ജി കസേരയിൽ കയറിയാൽ അത്തരം വിഷമങ്ങൾക്കു വഴിപ്പെടാത്ത ഒരു വ്യക്തിയായാണു അവർ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ സ്വയം അവതരിപ്പിച്ചതു). ആധുനിക സമൂഹത്തിൽ നീതി ദേവത കേൾക്കുന്നതു, മുൻപേ തന്നെ രൂപകൽപന ചെയ്തുവെച്ചിട്ടുള്ള നീതിസംഹിതയെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ള വാദഗതികളാണു. വികാരമല്ല, യുക്തിയുടെ അസ്വാതന്ത്ര്യം അല്ലെങ്കിൽ അസ്വാതന്ത്രത്തിന്റെ യുക്തി ആണു അവളെ ഭരിക്കുന്നതു. മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണുനീർ കാണുവാനോ, അതു കണ്ടുകൊണ്ടു സ്വയം കരയുവാനോ നീതിദേവതക്കു സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല. കാരണം അവൾ സ്വയം അന്ധയാണു. അവൾ വിശ്വസിക്കുന്നതു അവളുടെ ലക്ഷ്യം പ്രതികാരമല്ല മറിച്ചു നീതിയാണു എന്നാണു.


കുറ്റവാളിയും കുറ്റാന്വേഷകനും കാണിയും തമ്മില്ലുള്ള വ്യതിയാനം ഇല്ലാതാകുന്നുവെന്നു കൂടുതൽ തെളിയുന്ന ഉത്തരാധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ നീതിയും പ്രതികാരവും തമ്മില്ലുണ്ടെന്നു നാം വിചാരിച്ചിരുന്ന അകലം വീണ്ടും നേർത്തുവരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഉത്തരാധുനിക വ്യവസ്ഥകളിൽ മദ്ധ്യവർത്തി സമൂഹം ഇരകളാകുന്ന ഓരോ കുറ്റകൃത്യത്തിന്റേയും വിചാരണ മീഡിയായും പൊതുസമൂഹവും നടത്തുന്നതു. ജസീക്ക ലാൽ കൊലപാതകം മുതൽ കണിച്ചികുളങ്ങര കൊലപാതകം വരെയുള്ള പല കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെയും പൊതു വിചാരണയും നീതിക്കു വേണ്ടിയുള്ള സമരവും പലപ്പോഴായി മീഡിയായിൽ നമ്മൽ കണ്ടതാണു. ഒരു കൊലപാതകത്തിൽ വ്യക്ത്തിപരമായി നഷ്ടം അനുഭവിച്ച വ്യക്ത്തികൾ നീതി ആഗ്രഹിക്കുന്നതു നമുക്കു മനസ്സില്ലാക്കാം. നഷ്ടവും വേദനയും ഒരു വൈയക്ത്തികമായ അനുഭവമായി ഒരു ജീവിതം മുഴുവൻ അനുഭവിച്ചു തീർക്കേണ്ടവരാണു അവർ. പക്ഷെ ഈ കൊലപാതക ദുരന്തം വ്യക്ത്തിപരമായ ഒരു നഷ്ടമായി അനുഭവിക്കാത്ത നമ്മൾ നീതി എന്നപേരിൽ ഇന്ന ആളെ ഇപ്രകാരം ശിക്ഷിക്കണമെന്നു ആവ്ശ്യപ്പെടുന്നതിന്നു കാരണം? (അത്രയൊന്നും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപെടാത്ത ബുദ്ധൊദേബ് ഭട്ടാചാർജൊയുടെ ഭാര്യ, മീര ഭട്ടാചാർജൊ, ആദ്യമായി വളരെ ശക്തമായി പൊതുസമൂഹത്തിൽ ഇടപെട്ടതു തൂക്കിലേറ്റപെടാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്ത്തിയുടെ ദയാ ഹർജി ഇന്ത്യൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ പരിഗണനയിലിരിക്കുംബോഴായിരുന്നു. ധൊനൊഞ്ഞോയ് ചാറ്റർജീയുടെ കഴുമരത്തിലുള്ള മരണം വാച്ച്യാർത്ഥത്തിൽ തന്നെ അന്നു അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.)

ഇത്തരം ഇടപെടലുകൾക്കു നമ്മൾ പലപ്പോഴും ന്യായീകരണമായി പറയുന്നതിതാണു: നാളെ സമാന സാഹചര്യത്തിൽ നീയും ഞാനും കൊലചെയ്യപ്പെട്ടേക്കാം, നമ്മുടെ പെണ്മക്കൾ ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടേക്കാം. അതുകൊണ്ടു ഇത്തരം കുറ്റവാളികൾക്കു മാതൃകാപരമായ ശിക്ഷ നൽകണം.

പക്ഷെ അത്തരം യുക്ത്തിയിൽ നമ്മൾ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുന്ന, നമ്മൾ മറച്ചുപിടിക്കുന്ന, ഭയാനകമായ ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്: നാളെ സമാന സാഹചര്യത്തിൽ നമ്മളും കൊലപാതകികളാകുമോ, നമ്മളും ബലാത്സംഗം ചെയ്യുമോ?

എന്തുകൊണ്ടാണു നാം എല്ലായ്പോഴും ഇരയുമായി മാത്രം താദത്മ്യം പ്രാപിക്കുന്നതു? എന്തു കൊണ്ടാണു നാം കുറ്റവാളിയുമായി താദത്മ്യം പ്രാപിക്കാത്തതു? എന്തു കൊണ്ടാണു നമ്മുടെ ബോധ മനസ്സ് നമ്മളും കുറ്റവാളിയാകുമോ എന്ന ചോദ്യം എല്ലായ്പോഴും ഒഴിവാക്കുന്നതു?

ചാറ്റർജീയെ തൂക്കിലേറ്റുവാനായി മീര ഭട്ടാചാർജൊ അപ്പീൽ ചെയ്തതു സ്ത്രീകളുടെ മാതൃത്വത്തിലേക്കായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണു നമ്മളിലുള്ള കൊലപാതകിയ്യെ/ശിക്ഷകനെ ന്യായികരിക്കുവാനായി നാം രക്ഷകർത്താവു ചമയുന്നതു? തെരുവിൽ ഒരു വ്യക്ത്തി ദൈന്യതയോടെ അലയുംബോൾ, ആ ദൈന്യത മാറ്റുവാൻ എന്തുകൊണ്ടാണു നമ്മിലെ രക്ഷിതാവ് ഉണരാത്തതു? ആ ദൈന്യത മാറ്റേണ്ടതു ഭരണകൂടത്തിന്റെ ചുമതലയാണെന്നു നമ്മൾ സ്വയം ആശ്വസിക്കുന്തതെന്തിനാണു? ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ മുൻപിൽ ഇൻഡിഫറന്റ് ആകുന്ന രക്ഷിതാവിനു എന്തു കൊണ്ടു ശിക്ഷയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇൻഡിഫറന്റ് ആയികൂട?

സമാന സാഹചര്യത്തിൽ നമ്മളും കൊലപാതകികൾ ആവും, നമ്മളും ബലാത്സംഗം ചെയ്യും എന്നു നമ്മൾ അബോധപൂർവ്വം ഭയക്കുന്നുണ്ടോ? ഈ ഭയാനകമായ അബോധ അറിവിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനാണോ, മറച്ചു പിടിക്കാനാണൊ നാം നീതി/പ്രതികാരം ആഗ്രഹിക്കുന്നതു? സർ ജെയിംസ് ഫ്രെയ്സറിന്റെ ഹോമിയൊപതിക്കു മാജിക്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിരീക്ഷണം ഇവിടെ തീർത്തും ഉചിതമാണു: ശത്രുവിനെ കൊല്ലാനായി ശത്രുവിന്റെ ഇമെയ്ജ് കത്തിക്കുകയോ നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുക ('അങ്കിൾ ബൺ' എന്ന സിനിമയിൽ, മോഹൻലാലിന്റെ മരണം ആഗ്രഹിക്കുന്ന അദ്ധേഹത്തിന്റെ ചേട്ടന്റെ മകൾ കത്തികൊണ്ടു മോഹൻലാലിന്റെ ഫോട്ടോ നശിപ്പിക്കുന്നുണ്ടു). ശത്രു പക്ഷെ ഫ്രോയിറ്റും മാർക്ക്സും നീച്ചേയും തിരിച്ചറി ഞ്ഞതുപോലെ നമൂടെ യുക്തിക്കും ശരീരത്തിനും നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത അഞ്ഞാത ശക്ത്തികളാണു. അതിന്റെ ഇമെയ്ജ് മാത്രമാണു തൂക്കിലേറ്റപെടെണ്ട ഓരോ കുറ്റവാളിയും. ഉത്തരാധുനിക സമൂഹം നമ്മുടെ മുന്നിൽ വെക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യവും അതാണു: നമ്മുടെ മുൻപോട്ടുള്ള പാത ഒരേ സമയം തന്നെ പ്രതികാരത്തിന്റേയും നീതിയുടേയും ആണു. ഓരോ നിമിഷവും പ്രതികാരം ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ തിളച്ചു മറിയുന്ന ആ വികാരത്തിന്റെ അനുസ്യൂതമായ തള്ളിച്ചയിൽ നാം പൊട്ടിചിതറും.

Saturday, June 20, 2009

Two Deaths on the Wood

In him crystallized three Judaic suicides
For being an unbelieving Jew
The kiss unleashed a blood stream
Whirlpooled in Gulag and Shoah

Much later Dante, the cosmic traveler
In the ditch of Inferno
Captured in his Azury eyes
Prophet Mohammed in similar fate
Burst from chin to anus
With inner organs out

To fulfill the will of the Father
He sacrificed sacrifice even
Unto infinity
Here the pain went beyond the death

His master his victim
Unlike him was killed on a civilized wood
Which was chiseled by polished hands
He submitted with passing doubt
And sacrificed the flesh to free the spirit
There the spirit went beyond the pain

The Principle Rule

An avalanche of remembrance
To the migraine of history
A long void and terrible despair
As of leaves falling from the final tree.

Monday, June 15, 2009

സന്തോഷ് മാധവൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടതു ബലാത്സംഗകുറ്റത്തിനോ?

ഒരാൾ തൊണ്ട കാറി കരഞ്ഞു 'എനിക്കു തൊണ്ട വേദനയാണു' എന്നു പറഞ്ഞാൽ, നിസംശയമായും നമ്മൾ അവനെ സംശയിക്കും. കാരണം തൊണ്ട വേദന ഉള്ള ഒരാൾക്ക് അപ്രകാരം കാറി കരയുവാൻ സാധിക്കില്ല എന്നതുകൊണ്ടു. അവൻ പറയുന്ന വസ്തുതയുടെ സത്യാംശം, പറയുക എന്ന ആ ഒരൊറ്റ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ചുരുക്കത്തിൽ, അവന്റെ സത്യം (truth) നിലകൊള്ളുന്നതു അവൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളുടെ അസത്യത്തിലും (lie), തിരിച്ചു, അവന്റെ അസത്യം (lie) നിലകൊള്ളുന്നതു അവൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളുടെ സത്യത്തിലും (truth) ആണു.

ഇതു വെറുമൊരു തമാശ അല്ല. വ്യവഹാരങ്ങളിൽ (litigations) ഇത്തരം അവസ്ഥകൾ, പരിഹരിക്കുവാൻ പറ്റാത്ത ആംബിഗെയ്റ്റി കൊണ്ടു വരുന്നുണ്ട് എന്ന് പ്രശത ഫ്രെഞ്ച് ഫിലോസഫർ ആയിരുന്ന ഷാങ്ങ് ഫ്രാൻസാ ല്യോതാറിന്റെ (Jean Francoise Lyotard) The Differend: Phrases in Disputes എന്ന പുസ്തകതിന്റെ ഒരു വായന നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തും.

കേരളം പോലുള്ള ഒരു സദാചാര ലിബറൽ സമൂഹത്തിലെ കോടതി വ്യവഹാരങ്ങളിൽ ബലാത്സംഗം എന്ന പ്രവൃത്തി പരിഗണിക്കപെടുന്നതു മുകളിൽ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതു പോലെയാണു. ബലാത്സംഗത്തിന്റെ ഇര എപ്രകാരമാണു ഒരു നീതിപീഠത്തിന്റെ മുൻപാകെ താൻ ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്നു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നതു? നിശബ്തയിലൂടെ… വിക്കലുകളിലൂടെ… ധാര മുറിഞ്ഞ ആഖ്യാനങ്ങളിലൂടെ… കരച്ചിലിലൂടെ… പൊട്ടിത്തെറിയിലൂടെ… ചുരുക്കത്തിൽ നവോത്ഥാന യുക്തിയുടെ അപരമായ ഒരു ഭാഷയിലൂടെ. പക്ഷെ, അയുക്തിയുടേതായ ഈ ഭാഷ നവോത്ഥാന യുക്തിയുടെ ഏറ്റവും ദൃഢമായ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ഒന്നായ, നവോത്ഥാന യുക്തിയുടെ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന, നവോത്ഥാന യുക്തി മാത്രം മനസ്സിലാക്കുന്ന കോടതിയിൽ ഡി ഫാക്റ്റോ അംഗീകരിക്കപെടാത്തതാണു. ഇവിടെ ഇര സംസാരിക്കുന്നതു, കോടതിക്കു വ്യക്തമല്ലാത്ത ഒരു ഭാഷയിലാണു.

ഇനി തിരിച്ചു, ഇര കോടതിക്കു മനസ്സിലാവുന്ന യുക്തിയുടെ ഒരു ഭാഷ ഉപയോഗിച്ചു എന്നിരിക്കട്ടെ, എന്തു സംഭവിക്കും അപ്പോൾ? അതായതു, ഒരു രേഖിക ആഖ്യാനത്തിലൂടെ കൃത്യമായും എന്താണു നടന്നതെന്നു (“2 മണിക്കു, തെങ്ങിൻ തോപ്പിൽ വെച്ചു, 2 പേർ ബലാത്സംഗം ചെയ്തു. ഒരുവൻ വസ്ത്രം അഴിച്ചു മാറ്റി, കൃത്യം 3 മിനിറ്റ് 28 സെക്കന്റ് മുഖത്തും, കഴുത്തിലും ഉമ്മ വെച്ചു,” എന്നിങ്ങനെ) കോടതിയിൽ ബോധിപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആ ഭാഷ തന്നെ ബലാത്സംഗം നടന്നിട്ടില്ല എന്നതിനു ഏറ്റവും വലിയ തെളിവായി ഉപയോഗിക്കപെടും. ഒരു ഇരക്കും ഇത്രയും കൃത്യമായി, ട്രോമാറ്റിക് ആയ അനുഭവം ഓർത്തിരിക്കുവാനോ, അതു ഭാഷയിലൂടെ രേഖപ്പെടുത്തുവാനോ സാധിക്കില്ല എന്നായിരിക്കും ഇരയുടെ ആഖ്യാനത്തിനെതിരെ അപ്പോൾ ഉയർത്തുന്ന പ്രധാന ആരോപണം.

ചുരുക്കത്തിൽ, ബലാത്സംഗം ചെയ്യപെട്ട ഓരോ പെൺകുട്ടിയുടേയും സ്ത്രീയുടേയും ഗതികേടു ഇതാണു: ഒന്നുകിൽ കോടതിക്കു അപരമായ ഒരു ഭാഷയിലൂടെ സത്യം ആഖ്യാനിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ കോടതിക്കു മനസ്സിലാവുന്ന ഒരു ഭാഷ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടു സ്വയം അസത്യമാകുക. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണു കേരളത്തിൽ കുപ്രസിദ്ധമായ പല ബലാത്സംഗ കേസുകളിലും ഒരു പുരുഷനും ശിക്ഷിക്കപ്പെടാതെ പോയതു.

അപ്പോൾ സന്തോഷ് മാധവൻ എങിനെ ശിക്ഷിക്കപെട്ടു എന്നു സ്വാഭാവികമായും നമുക്കു സംശയം തോന്നം. യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട, ആ ശിക്ഷക്കു കാരണമായതു കൊറൊബറേറ്റിവ് എവിഡൻസ് ആയി ഉപയോഗിച്ച വീഡിയോ ടെയ്പുകൾ നൽകിയ ഒകുലാർ പ്രൂഫ് ആണു. അതില്ലായിരുന്നുവെൻകിൽ, സന്തോഷ് മാധവന്റെ വക്കീലന്മാർ, കൂറു മാറതെ സധൈര്യം നിന്ന ആ പെൺകുട്ടി സന്തോഷ് മാധവനെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തു എന്നുവരെ, കോടതിയിൽ തെളിയിച്ചേനെ! ചുരുക്കത്തിൽ, സൂക്ഷ്മ വിശകലനത്തിൽ, സന്തോഷ് മാധവൻ ശിക്ഷിക്കപെട്ടതു, തന്റെ തന്നെ രതിക്രീഢ വീഡിയോ കാസറ്റില്ലാക്കി ബാങ്ക് ലോക്കറിൽ സൂക്ഷിച്ച നൈവിറ്റിക്കാണു. ബലാത്സംഗകുറ്റത്തിനാണു സന്തോഷ് മാധവൻ ശിക്ഷിക്കപെട്ടതെന്നു നാം നമ്മളെ വിശ്വസിപ്പിക്കുവാനായി ശ്രമിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഇതിനു മുൻപ് എന്തുകൊണ്ടു പലരും ബലാത്സംഗകുറ്റത്തിനു ശിക്ഷിക്കപെടാതെ പോയി എന്ന വളരെ അസ്വസ്ഥമായ ഒരു ചോദ്യം ബാക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടു.

ഇതിലും അസ്വസ്ഥമായ മറ്റൊരു വശവും ഈ കേസിൽ കാണുവാൻ ആയി കഴിയും. സന്തോഷ് മാധവൻ തന്റെ കാമലീലകൾ പകർത്തിയ അതേ വോയറിസ്റ്റിക് കണ്ണുകളിലൂടെ അല്ല, ന്യായാധിപൻ ആ വീഡിയോ ചിത്രം കണ്ടതെന്നു നമ്മൾ എങ്ങനെ ഉറപ്പാക്കും? ആ ചിത്രം കണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, ന്യായാധിപൻ നവോത്ഥാന യുക്തിയുടെ മാത്രം കർത്താവായിരുന്നോ അതൊ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരരവും വികാരവും, സന്തോഷ് മാധവനെ പോലെ, നവോത്ഥാന യുക്തിക്കു അപരമായ ശക്തികൾക്കു കീഴ്പ്പെട്ടിരുന്നുവോ? അപ്രകാരം അപരശക്തികൾക്കു കീഴ്പെട്ടു എങ്കിൽ, കുറ്റവാളിയെയും ന്യായാധിപനേയും നമ്മൾ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും, കാരണം ഇവിടെ കുറ്റവാളിയുടേയും ന്യായാധിപന്റേയും കാഴ്ചയും ശരീരവും ഒന്നാകുന്നുണ്ടു? കോടതി പൂർണമായും യുക്തിയുടെ ആസ്ഥാനമാണെന്നുള്ള ആ നവോത്ഥാന കാഴ്ച തന്നെ ഒരു മിഥ്യയല്ലേ, ഒരു അയുക്തി അല്ലേ?

Friday, June 5, 2009

Photographing Poetry

You return home before you leave:
Two cosmic strings and one you
Macbeth is a victim of cosmic distortion

One must be careful with coffee:
It goes through your system
Faster than, say, Kentucky chicken

Its time to solve the ancient mystery:
Neither chicken first, nor egg first
But both together, in chorus

Monday, June 1, 2009

Vestige of a Humanoid ur-History

What is the lightest object on earth?
Penis of course.
It’s so light
That a mere thought could lift penis from its slumber.

What is the hardest object on earth?
Penis of course.
It’s so hard
That a mere thrust could split clit from its slumber.

Shaven Marx Fighting for Wall Street - Chat Poem

9:48 PM marshwiggle23: the first line is ok
me: no that's title, first line is urs
9:49 PM marshwiggle23: damn you're really not used to writing collaborative poetry
i agree with the title
my first line is "the first line is ok"
me: My second line is 'no that's title, first line is urs'
marshwiggle23: ok go on anil
9:51 PM me: marx, clean shaven, kissed Jenny like a faithful dog
9:52 PM marshwiggle23: jenny wanted a look at his underarms
me: jenny should always be Jenny no matter where she looks
9:53 PM marshwiggle23: but jenny is jenny only in relation to this poem and marx here
9:54 PM me: Marx is neither here nor there but in the ashcan of virtual world
9:55 PM marshwiggle23: i know the word levite and the word levitate and the word leviathan but what is levirate?
me: poems are not world for questions
9:56 PM marshwiggle23: my fouth lime was damn etc and you don't use articles you are post-contemporary but i want jenny not marx
9:57 PM me: jenny is no private property
marshwiggle23: i am ready to share her -will we correct the spelling - i am like bertotl
9:59 PM me: spelling is no willing but killing bullying ding-a-ling
marshwiggle23: mother courage gives me porridge and the garbage is no verbiage
10:00 PM me: garbage, verbiage, courage, porridge, all oldage poetry
10:01 PM marshwiggle23: adage, baggage, mirage, linkage now it's become contemporary
10:02 PM me: my world is post-condemn pareee
10:03 PM marshwiggle23: i hate the stupid la paree- sians, id rather have a clean shaven jenny
10:04 PM me: clean shaven with bougeoise razer is a symptom from feudal glory to capiatalist gluttony, but cock won't be coke overnight
10:05 PM marshwiggle23: and bush wont be bus overday
me: but bus can run over bush, day or night
10:07 PM marshwiggle23: faculty can be fuckulty any day
10:08 PM me: fuckulties are all fuckoldians these days
10:09 PM marshwiggle23: just like mallus are all maladroit these nights