Saturday, February 28, 2009

Letter Always Reaches Its Destination

നിശബ്ദതയിൽ കൊഴിഞ്ഞത്‌
നിന്റെ കൺപീലിയിൽ
നീ അറുത്തുവെച്ച പൂവ്‌
നിന്റെ രക്തപുഷ്പം
ഒഴുകുവാൻ വെംബുന്ന
കണ്ണുന്നീർ തുള്ളിയിൽ
അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ
ഏകാന്തതയെ കണ്ടെടുക്കുന്നു
ആ കവിൾതടങ്ങൾ
(അവ എത്രെ തന്നെ അരുണാഭമായാലും)
ചുരത്തുന്ന സ്വേദകണങ്ങളുടെ
ഉപ്പുരസം നുണയുന്നു
നഗ്നമാക്കപ്പെട്ട നിന്റെ വിരലുകൾ
തെളിവെയിലിലിറങ്ങുന്ന
ഓർമകളെ പൊതിയുന്നു
ആകാശത്തിനെ
ശ്രാവണമേഘം കണക്കെ
ആ നിമിഷത്തിൽ നിമിഷങ്ങൾ മരവിച്ചു
കടലാസു പൂവിൻ ദലം
അതെന്നും കാറ്റിന്നു സ്വന്തം
മണമില്ലാതെ
ഗുണമില്ലാതെ

No comments:

Post a Comment